ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ - ΑΠΛΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΜΕΡΟΣ Α

MUSICA LENTA ROMANTICA INSTRUMENTAL PARA ENAMORADOS, BOLEROS, BALADAS, M...

Τα ποιητικά Χριστούγεννα του Γρηγόρη!..

Προσθήκη λεζάντας

  

Τα ποιητικά Χριστούγεννα του Γρηγόρη!..

Μια ποιητική πανδαισία με τον δημοφιλή συγγραφέα και δημοσιογράφο, μουσικοσυνθέτη και τηλεπαρουσιαστή της Καβάλας, Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη, του οποίου η ποιητική φλέβα μοιάζει με χρυσωρυχείο. Όσο σκάβεις τόσα περισσότερα ψήγματα πολυτίμων ποιητικών λίθων ανευρίσκεις!... Τώρα, γιατί η νέα του ποιητική συλλογή «Είμαι Οργισμένος» γράφτηκε στης τρικυμίας τον καιρό, είναι γιατί θέλει να γαληνέψει τα κύματα της ταραγμένης εποχής μας!.. Χριστούγεννα έρχονται!.. Κι όπως θάλεγε αν ζούσε, ο Κυρ-Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: «Καλοτάξιδο το βιβλίο σου, καλέ μου φίλε Γρηγόρη»!...

Προσθήκη λεζάντας

ΠΡΙΝ λίγες μέρες παρέλαβα μία νέα ποιητική συλλογή από τον φίλο μου, τον δημοφιλή συγγραφέα και δημοσιογράφο, τον διακεκριμένο μουσικοσυνθέτη και καταξιωμένο τηλεπαρουσιαστή της Καβάλας,Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη. Τίτλος της νέας ποιητικής          συλλογής: «Είμαι Οργισμένος», από τις Εκδόσεις «Σταθμός»*.
Συνήθως (και μη μου πείτε ότι δεν το έχετε νιώσει και σεις;) όταν κάποιος θέλει να κάνει την παρουσίαση ενός βιβλίου, αν δεν ζητάει ένα Δελτίο Τύπου για να το αντιγράψει με μια παραλλαγή τίτλου, γράφει λίγα λόγια από τον Πρόλογο, βάζει και τον Εκδοτικό Οίκο και … τελειώσαμε!
Εμείς, όμως, δεν ακολουθήσαμε αυτή την οδό. Θελήσαμε να ξεφύγουμε την πεπατημένη. Έπρεπε να βρούμε, σαν τους Μάγους της Ανατολής, άλλη οδό επισήμανσης. Και κάναμε ό, τι επέβαλε το συγγραφικό και δημοσιογραφικό καθήκον: Με οδηγό το νοητό  Άστρο των Χριστουγέννων, που έρχονται σε λίγες μέρες, διαβάσαμε το βιβλίο!

Οφείλω να ομολογήσω ότι αυτή τη φορά ο φίλος μου Γρηγόρης με κατέπληξε. Και με κατέπληξε ο ρεαλισμός του, που φαίνεται αμέσως στην αφιέρωση του βιβλίου, όπου μεταξύ των οικείων προσώπων (γυναίκα, κόρες, εγγονές, γαμπρό, κλπ). αφιερώνει το ποιητικό έργο: «…σε όλους τους σοβαροφανείς και υποκριτές του δημόσιου βίου, που υποτίθεται πως αγωνίζονται για την προστασία του κοινωνικού συνόλου, οι επαίσχυντοι»!!
--Καλά, θα διερωτηθεί κάποιος. Ο Γρηγόρης Χρηστίδης, αυτή η ευαίσθητη ψυχή, «αγρίεψε» τόσο πολύ;
--Όχι, βεβαίως, είναι η απάντησή μας. Ο Γρηγόρης δεν έπαψε ποτέ να είναι ένας συναισθηματικός τύπος. Κι οι ανθρώπινες ευαισθησίες του είναι πολλές. «Ό, τι έχω κάνει στη ζωή μου, το έκανε για την ψυχή μου», λέει, χωρίς να προσδώσει στα λόγια του θρησκευτικό ή μεταφυσικό χαρακτήρα. Είναι ο ίδιος ο οποίος, φιλοσοφώντας την ζωή (προφανώς μετά από κάποιο επώδυνο βίωμα) γράφει: «όταν φατσούλα και … «παντοδύναμε» άνθρωπε, καθίσεις σε χειρουργικό τραπέζι, τότε θα καταλάβεις πόσο μικρός .. και πόσο αδύναμος είσαι»!..

Πόσο με συγκίνησες, βρε Γρηγόρη!... Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε εδώ. Και να μη γράψουμε τίποτε άλλο. Τα μηνύματα του βιβλίου πέρασαν ήδη στις πρώτες σελίδες του! Κι αν κάποιοι νομίζουν ότι είναι μηνύματα οργής, κατά βάθος θα διαπιστώσουν ότι είναι μηνύματα ανθρωπιάς. Σπουδή ζωής!
Και    είναι αλήθεια!...
Όσο διαβάζεις αυτό το βιβλίο, μοιάζει σαν να βρίσκεσαι σε ένα πνευματικό χρυσωρυχείο όπου συνεχώς θέλεις να ψάχνεις για να βρίσκεις ψήγματα χρυσού! Νέους πολύτιμους λίθους με διάφορους χρωματισμούς ή ιριδισμούς! Αυτούς που παίζουν με τα χρώματα του φωτός κάθε φορά που οι αχτίδες περνούν σε άλλο        πρίσμα.
Άλλού επαναστάτης, αλλού οργίλος, αλλού θυμωμένος, αλλού οργισμένος!. Είναι ένας άνθρωπος που επαναστατεί, που συμμετέχει νοερώς σε μια πνευματική επανάσταση! Που υποστηρίζει πνευματικά όλες τις ειρηνικές επαναστατικές ιδέες, χωρίς αίμα, αλλά με ριζικές μεταβολές! 
Θα λέγαμε πως με την ποιητική συλλογή του Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη, φαίνεται σαν να δείχνει κάποιες τάσεις απειθαρχίας, σαν να είναι απείθαρχος και ανυπάκουος. 
Ταυτόχρονα, όμως, σαν άλλος Γεώργιος Σουρής, δείχνει να μέμφεται κάποιους θεσμούς, που ολιγώρησαν τον τελευταίο καιρό σε κάποια θέματα που αφορούν στον πολίτη, αλλά δεν παύει να στηλειτεύει τους πάντες όταν παρανομούν:

[«έχω εμπιστοσύνη απόλυτη εις την δικαιοσύνη, / σύνηθες άκουσμα από άτομα … με μέγιστη ευθύνη, / δείχνει πως έχουν σιγουριά, το ό, τι θα βγουν αθώοι / και έτσι με δήλωση απλή, στρίβουνε (το τιμόνι)].

Στηλιτεύει τους ψευδο-προστάτες, κατακρίνει τους βολεμένους πολίτες, καταγγέλλει τους «μιζαδόρους κεφαλαιούχους» και τους σοβαροφανείς δημοσιογράφους, κατηγορεί τους άνομους και παράνομους, κοντολογίς θέλει μια κοινωνία αγνή, άδολη και πάνω απ’ όλα δίκαιη και ηθική.
Πάνω από 150 ποιήματα δίνουν έναν άλλο τόνο στην ωμή και ανελέητη πραγματικότητα, αλλά δεν φοράει προσωπείο. Μιλάει με πρόσωπο καθαρό και τίμιο. Και τούτο όχι διότι μερικές φορές λέει πολλά και καλά λόγια και για την ταπεινότητά μας. Αλλά γιατί ο ανθρωπισμός του Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη αναδύεται μέσα από την ταραγμένη πνευματική κολυμβήθρα του νέου Σιλωάμ. Με την πένα του θέλει να σώσει πολλούς που σάπισαν από την νόσο, διότι η κοινωνία στενάζει από την αρρώστια! Είναι σαν να τους μιλάει με βιβλική γλώσσα: «ουχί, λέγω υμίν, αλλ' εάν μη μετανοήσητε, πάντες ομοίως απολείσθε»!

Ναι. Ο καταγγελτικός λόγος του Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη δεν αγγίζει μόνο επίορκους πολιτικούς, κάποιους θεσμικούς παράγοντες ή παράνομους πολίτες. Αγγίζει και ιερωμένους, όλους εκείνους που φορούν «χρυσοκέντητες στολές» και που λησμόνησαν την επιβαλλόμενη σεμνότητα:

«Χριστέ μου εσύ γεννήθηκες … στη φάτνη ενός στάβλου, 
την θεϊκή είχες εντολή, και με μορφή ανθρώπου, 
ήρθες να σώσεις τις ψυχές… του απάνθρωπου αυτού κόσμου. 
Ήρθες και σε όλους δίδαξες τι εστί ανθρωπιά, 
είπες μεγάλο αμάρτημα πως είναι η κλεψιά. 
Είπες πως η σεμνότητα είναι το μεγαλείο. 
Κι αυτοί που σε εκπροσωπούν … κόντρα με το βιβλίο. 
Την Βίβλο προίκα άφησες και όσοι σ’ εκπροσωπούν, 
τίποτα        δεν    διδάχτηκαν...»

Κλείνοντας, θα ήταν ίσως χρήσιμο να γράψουμε τα λόγια που έβαλε ο ίδιος στο οπισθόφυλό του βιβλίου όπου λέει τα εξής:

«Η    ποίηση       είναι  όπως ο        ορίζοντας… 
Εξαρτάται κατά πόσο είναι δυνατή η πνευματική σου όραση…!
Για ν’αντιληφθείς τι βλέπεις.»

Αθήνα 09-12-2013

Άγγελος Π. Σακκέτος

Συγγραφέας Ιστορικός Ερευνητής.

Φίλε, Γρηγόρη, καλοτάξιδο το βιβλίο σου!.. (*)

--------
(*) Το ποιητικό βιβλίο του Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη: «Είμαι Οργισμένος», από τις Εκδόσεις «Σταθμός», θα το βρείτε στην οδό Αγίου Δημητρίου 100, Θεσσαλονίκη, τηλ. / fax: 2310.220503.

       Κριτική προσέγγιση του Συντ/χου Διδασκάλου Κώστα Παρτσαλίδη

                Για το ποιη - τικό βιβλίο του Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη…

                                         ‘’ΕΙΜΑΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ’’

                                                                       Καβάλα Φλεβάρης 2014

Βρέθηκα στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του φίλου συμπολίτη και συναγωνιστή Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη με τον εύγλωττο τίτλο: ‘’ΕΙΜΑΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ’’

Είχα την ευκαιρία να προμηθευτώ και το προηγούμενο ποιητικό του βιβλίο με τίτλο: ‘’ΑΡΝΟΥΜΑΙ’’

Ιδιαίτερη και έντονη εντύπωση μου προξένησε ο τίτλος του πρώτου βιβλίου του. θέλησα να εμβαθύνω λίγο. Γιατί η «οργή» ή η οργή, από πολλούς θεωρείται αρνητικά φορτισμένο συναίσθημα;

Ταλαιπωρείτε ο οργισμένος άνθρωπος από το πάθος, μπορεί να διαπράξει ακόμα και κακουργήματα. ‘’Η ορμή του θυμού οδηγεί τον άνθρωπο στην πτώση’’ (Σοφία Σειράχ  α΄ 22), ‘’εταράχθη από θυμόν ο οφθαλμός μου, είπε ο ψαλμωδός (Ψαλμός ΣΤ’8)…

Οι ιερωμένοι διακηρύττουν ‘’στεντόρεια τη φωνή’’, την πραότητα, την ηρεμία της ψυχής, την αταραξία… την ταπείνωση γενικότερα.

Ο όσιος πατήρ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΣΙΝΑΪΤΗΣ, στην περίφημή του ‘’ΚΛΙΜΑΚΑ’’ με τις 30 (τριάντα) αρετές, συμπεριέλαβε και την ‘’Αοργησία’’ στην 8^η βαθμίδα (ΛΟΓΟΣ ΟΓΔΟΟΣ).

Ίσως να έχουν από μια σκοπιά θεώρησης δίκαιο, παρεκτός κι αν θέλουν ήρεμο, ταπεινό, δουλοπρεπή… τον λαό ενώπιον πάσης εξουσίας. Δεν είμαι σε θέσει να είμαι πέρα για πέρα κατηγορηματικός. Χρήζει προσεχτικής διακρίσεως το θέμα και αξιολόγησης κατά περίπτωση.

Γνωστόν δε ότι ο Ιησούς άδραξε κάποτε το φραγγέλιο.

Γνωστόν επίσης ότι η Ιστορία έχει να επιδείξει ‘’φλογισμένα ράσα’’ και το 1821. Και στα χρόνια του Ε.Α.Μ. (ΕΘΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ) Και μάλιστα εκατοντάδες και χιλιάδες.

Η οργή λοιπόν του Γρηγόρη Ι. Χρηστίδη είναι απόλυτα δικαιολογημένη και απόλυτα εναρμονισμένη με αυτήν του λαού, που τα μύρια όσο κακοπαθαίνει από την εξουσία. Τώρα… και παλιότερα.

Μα καμιά δικαιολόγηση της άκριτης, της ατελέσφορης, της άναρχης (και, και) οργής και ανάλογης πράξης.

Αλλά, αλλά ποιάς οργής; Την απάντηση την δίνει ο Μέγας ποιητής του λαού μας ο Κώστας Βάρναλης: ‘’Δεν είμαι εγώ σπορά της τύχης, ο πλαστουργός της νιας ζωής, εγώ είμαι τέκνο της ανάγκης, κι ώριμο τέκνο της οργής’’ Οργή λοιπόν που στοχεύει στην ικανοποίηση του λαού, των αναγκών του  δηλαδή.

Ώριμη (και αναγκαία) η οργή του Γρηγόρη, που από τα γεννοφάσκια του, κουβαλώντας την μοίρα των προσφύγων γονιών του κι ενός ‘’βίου αβίωτου’’, που κι άλλοι κι άλλοι βίωσαν, μα δεν επαναστάτησαν ούτε στα εσώψυχά τους (φευ!)

Ο Γρηγόρης είναι ένας επαναστατημένος  ποιητής, όπως επαναστατημένη ήταν όλη η ζωή του. Κι ο λόγος του καθρέφτης της ζωής, δράσης και πράξης του…! Και σε διάφορους τομείς.

Θέλει ο φίλος Γρηγόρης και ‘’ολίγην κριτικήν’’ για το έργο του. Θεωρώ ότι είμαι ο πλέον ακατάλληλος. Λίγη η παιδία μου γύρο από την ποιητική τέχνη. Τούτο εδώ όμως μπορώ να πω: Πως ο Γρηγόρης δεν κάνει ‘Τέχνη για την Τέχνη’’, όπως πονηρά θέλουν και πράττουν διάφοροι ντεμέκ ‘’τεχνίτες του λόγου’’, που μάλλον πονηρά θέλουν ν’ αποκρύψουν τον στόχο τους: Πως δεν κάνουν πολιτική. Μα υπηρετούν τα μεγάλα αφεντικά (τους). Χωρίς να κάνουν πολιτική… γελοίοι…! Ας αφήσουν τα σάπια! Κάνουν και παρακάνουν πολιτική, αφού και η σιωπή ακόμα μπροστά στην αδικία… πολιτική πράξη είναι και μάλιστα… η πιο ύπουλη και συμφεροντολογική!

Ο Γρηγόρης θα τολμούσα να πω (με καθημερινούς όρους), υποσύνολο του συνόλου: ‘’Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΛΑΟΣ’’ και μάλιστα γνήσιο. Δανείστηκα τον παραπάνω τίτλο από τα ‘’ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ – ΚΡΙΤΙΚΑ, τόμος Α’ ‘’ του Κώστα Βάρναλη, κι όχι τυχαία φυσικά. Αφού:

Τραγουδά τους καημούς, πόνους και ντέρτια αυτού του βασανισμένου λαού, κι αυτόν θέλει να υπηρετήσει, αυτόν μονάχα προσκυνά, αυτόν θέλει να ορθοποδήσει.. κι όχι να γονατίσει, αυτόν θέλει να ουρανοπετά σαν σταυραητός κι όχι να πηλοβατεί σαν σκουλήκι.

Ο Βάρναλης (παρακάτω) έρχεται αρωγός και στις δικές μου σκέψεις. Παιδί γνήσιο (ο Γρηγόρης) του λαού, δεν έχει ανάγκη της όποιας κριτικής (μου), γιατί… ο λαός είναι ο καλύτερος θεωρητικός της τέχνης, που έλυσε κιόλας τα προβλήματα (της τέχνης) στην πράξη: Το πρόβλημα της γλώσσας, της σχέσεις τέχνης και λαού, της ωφελιμότητας και της ελευθερίας της τέχνης.

Ο Γρηγόρης κάνει τέχνη λεύτερη, καταχεριάζει την άδικη κι άπονη εξουσία. Όταν μάλιστα οι διάφοροι αντιδραστικοί «διανοούμενοι» ‘’διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους’’ για τέχνη μακριά απ’ την πολιτική οι φαρισαίοι…!

Αλλά αυτά βοηθούν να αλυσοδεθεί πιο σφιχτά ο λαός , που να καταπίνει (και να φτιάχνει κι ο ίδιος), ρυπαρογραφήματα, ανούσιες, άνοστες, και βρώμικες εκπομπές, χαζοχαρούμενα και πρόστυχα τραγούδια ‘’Τα πρόστυχα τα μαύρα τα εσώρουχά σου’’ και παρόμοια. Ναι , ναι και ‘’μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέμαι’’ πόσα όπια για το λαό;

Τι «όμορφα» πέρασαν την ζωή τους οι υμνητές, βασιλιάδων, αυτοκρατόρων, κατακτητών και συνεργατών τους… αυτούς ο λαός δεν τους τραγούδησε ποτέ του: ούτε τον τούρκο καταχτιτή ούτε τον συνεργό του κοτζάμπαση, ούτε τον φασίστα Γερμανό, ούτε τον δοσίλογο.

Ο λαός στο διάβα της ιστορίας του τραγούδησε: ‘’Τον Ακρίτα είτε αρματολό, τον Αντάρτη, κλέφτη, παλικάρι’’ που με χίλια ονόματα, μια χάρη, πάντα ήταν ο ίδιος ο λαός, όπως σημειώνει ο ποιητής. Τραγούδησε ποτέ του τους Νενέκους, τους Μαυροκορδάτους, τους Κωλέτηδες και τους επόμενους και σημερινούς συνεχιστές τους; ΟΧΙ, μα τραγούδησε τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Βελουχιώτη, τον Λαμπράκη, τον Πέτρουλα και άλλους πολλούς…  γνήσια τέκνα του λαού.

Φίλε Γρηγόρη, ίσως την πήγα μακριά την βαλίτσα. Όμως…! Τα νοήματα των στίχων σου οδήγησαν τις σκέψεις μου.

Και να σου πω τελειώνοντας την ακατάσχετη πολυλογία μου;

Συνέχισε στο δρόμο που σ’ οδήγησε η προσταγή κι ο πόθος του λαού μας. Ξέρω πως θα το κάνεις, περιττή η προτροπή: Ώσπου να έρθει εκείνη η άγια ώρα  που ο λαός μας θα δει την λευτεριά του (την αληθινή), όχι αυτήν την ψεύτικη, της τάχατες Δημοκρατίας (τους), των ολίγων βέβαια. Κι ας ευχηθούμε πως ‘’θα ξεχειλίσει η πολιτεία λεβεντιά πορφυρογέννητη’’,  όπως τότε στις 13 Σεπτέμβρη στα 1944, όπως ο παραπάνω στίχος (με το ρήμα σε χρόνο Αόριστο), του φίλου, φιλόλογου συμπολίτη μας Χρήστου Τσελεπή υπενθυμίζει σ’ όλους μας. Για να βασιλέψει επιτέλους η πραγματική λευτεριά του λαού, της λευτεριάς που του την κλέψανε δυο φορές το 21 και το 44 ‘’με απάτη και με βία’’ οι σταυρωτήδες του λαού μας. Εσύ με την πέννα σου, κι ο καθένας με το δικό του όπλο κι όλοι μαζί στον… ίδιο το σκοπό.

                                                                Παρτσαλίδης Κώστας

                                                                  Συντ/χος Δάσκαλος

Υ.Γ.: Επαναλαμβάνω την παραπομπή, αν και περιττή: Συνέχισε, φίλε Γρηγόρη, στον ίδιο δρόμο και με το όποιο κόστος, επειδή: ‘’Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, πως θα γενούνε τα σκοτάδια φως’’, όπως βροντοφώναξε ο Τούρκος ποιητής Ναζίμ Χιχμέτ.

sibilla - σίβυλλα: Μέσα σε αυτό τον κατατρεγμό το μεγαλείο της ανθρωπιάς σε καθηλώνει... Δεν θα μιλήσει το megalo κανάλι της διαπλοκής...

sibilla - σίβυλλα: Μέσα σε αυτό τον κατατρεγμό το μεγαλείο της ανθρωπιάς σε καθηλώνει... Δεν θα μιλήσει το megalo κανάλι της διαπλοκής...

ATZARIS

Του Γρηγόρη Χρηστίδη.

Αντί άρθρου…! Ή χρονογραφήματος

 

ΔΎΣΚΟΛΗ Η ΛΥΣΗ.

Ελλάδα χώρα των θεών

με τη μορφή ανθρώπου,

Ελλάδα χώρα επιλογής….

του κάθε παλιανθρώπου.

Χώρα που γεωγραφικά

στον κόσμο δεν υπάρχει,

εκατομμύρια ομορφιές….

που σου γυρνάν την πλάτη.

Ως χώρος γεωγραφικός

δεν ρίχνει δηλητήριο,

άλλοι το ρίχνουν συνεχώς….

και ζει σ’ ένα μαρτύριο.

Στον κόσμο είναι μοναδική

που από την αρχαιότητα…..

η κάθε πόλη είναι εχθρός….

και βιώνει βαρβαρότητα.

Χιλιάδες χρόνια προσπαθεί

να βγει από το τέλμα,

όσο όμως κι αν προσπαθεί….

της βάζουν πάντα φρένα.

Ελλάδα μου ναι! Δυστυχώς

η μοίρα σου είναι άμοιρη,

γιατί ποτέ πολιτικός….

δεν είχε σκέψη άδολη.

Από την αρχαιότητα

δόλιοι σε κυβερνάνε,

σκέφτονται τα κουφάρια τους….

και σένα σε ξεχνάνε.

Και συ Ελλάδα πλούσια

ως γεωγραφική….

νιώθεις σε τρων τον πλούτο σου….

κλέφτες πολιτικοί.

Πολιτικοί που έχουν στο νου

μόνο την αρπαγή,

ίωση που απλώθηκε….

απ’ άκρου σ’ άκρου γη.

Οργανωμένοι όλοι τους

στο διεθνές το κλαμπ,

σε τίτλο ακούει Bilderberg…

πάνω από κάθε τραστ.

Αυτή είναι η Ελλάδα μας

χιλιάδες τώρα χρόνια,

και μάλλον φταίει ο λαός….

συμβιβασμό αιώνια.

Οι λίγοι αυτοί που προσπαθούν

λαό για να ξυπνήσουν,

αν δεν μαζέψουν τους εχθρούς….

για να λογοδοτήσουν….

Χαΐρι μα και προκοπή

η Ελλάδα δεν θα δει,

όσο ξενόδουλοι διοικούν….

και…! Φαύλοι πολιτικοί.

Εκτός αν έρθει η στιγμή

που ο αφελής λαός,

βγει από το καβούκι του….

και τα γυρίσει αλλιώς.

Το μαύρο άσπρο να το κάνει

να βγει απ’ την αιώνια πλάνη,

ψεύτες και υποκριτές να τους τσακίσει…!

Μοναδική για την Ελλάδα λύση.

VENDETA: Ερχεται Το ΧΩΝΙ!

   ΑΝΤΙ ΑΡΘΡΟΥ Ή….

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ

Του Γρηγόρη Χρηστίδη

Στο «σύντροφο» Μίμη.

Όταν  ένας  πολιτικός

τσίπα  διόλου δεν  έχει,

και  όταν  εις την πρωκτολειχία….

μέγιστη  τάση  έχει.

Τότε  θα  λέει μοναδικός

ο Βενιζέλος  είναι…!

«Σωτήρας»  που συνέβαλε…

στο  χάος  που  μας  ήρθε.

Και  έτσι  ο  Μίμης  ειδικός

εις την πρωκτολειχία,

θέλει να πείσει τον λαό…

πως…!  Η  ίδια  η φατρία….

και  πάλι  ως  «σωτήρες»

και  με  τα  ίδια  λόγια,

θα  κοροϊδέψουν τον λαό

μόνιμα… σαν  τα  πιόνια.

Εις την ιστοσελίδα  του

με  εύκολη  κυβίστηση,

υμνεί  τον Βενιζέλο….

για νέα  ηλιθίων  κύηση.

Δεν  έχει  καταλάβει

ο  συμπλεγματικός,

πως τον λαό τον θύμωσαν….

και  θα  γυρίσει  αλλιώς.

Θύμωσε  και  την  ψήφο αλλιώς….

τούτη  θα  ρίξει  την  φορά,

και  θα  δημιουργήσει  ρήξη…

με  όλα  τα  τρωκτικά.

Μίμη  τακλάκια  έκανες….

πολλά  εις  την  πολιτική.

Κομμουνιστής! Συνασπιστείς…!

Και  τέλος…!  ΠΑΣΟΚτσής.

Βέβαια… άνθρωπος σαν και σε!

Τέλος ποτέ δεν έχει.

Διότι  εις  την  κυβίστηση….

πρώτος  είναι,  και  αντέχει.

Επαίσχυντο  Πολιτικό  ρεζίλη,

Και  ας  έχει  πάντα  ένδεια,

και  ως  αγνώμων  σφάλματα….

να  τα  κάνει  συνέχεια.

Κάποτε  Μίμη σου  είχα  πει….

ό, τι   είσαι  αριβίστας,

καθόλου  δεν  αντέδρασες….

το  δέχτηκες  σαν  χήνα.

Χήνα  στο  μέλλον  έδειξες….

στο  μέλλων  ό, τι  είσαι,

τακλάκι  στο  τακλάκι….

έφτασες  κει  που  είσαι.

Ποτέ  δεν  είχες  τάσεις

ενός  αγωνιστή,

κατάφερνες όμως κι έπαιρνες….

θέση  του  βολευτή.

Είτε  μέσα  στο  ΚΚΕ.

Ή….  Στον  Συνασπισμό…!

Εις  το  ΠΑΣΟΚ  κατέληξες…

κόμμα  «σοσιαλ-ηστικό».

Και  εφόσον  εξασφάλισες….

τον  βιοπορισμό σου,

τον  Βενιζέλο  γλύφεις….

ως  νέο  αφεντικό σου.

Μπράβο  κυβιστησάκια  μου

με  την  γλώσσα  που έχεις,

θα  καταφέρνεις  στη  βουλή….

Πάντοτε θέσει  να  έχεις.

Τελειώνοντας  σου  γράφω

Κι  εγώ  μια  μαντινάδα,

Ξευτέλισες  την  Κρήτη…!

Και  όλη  την  Ελλάδα.

            gregor_42@yahoo.gr

ΑΝΑΦΟΡΑ σε δυο έργα – σταθμούς στην Τέχνη

του ΓΡΗΓΟΡΗ ΧΡΗΣΤΙΔΗ

. Ποιητική συλλογή «Αρνούμαι» εκδόσεις ‘’ΣΤΑΘΜΟΣ,, Τηλ/Fax 2310 / 22.05.03

. Λαϊκή οπερέτα «Σένα τα λέγω πεθερά για να τ’ ακούει η νύφη» εκδόσεις Ιστορικό & Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας, Τηλ. 2510 / 22.28.30. Fax 2510 / 83.78.80.

Πολυταλαντούχος, γεννημένος καλλιτέχνης ο δημιουργός των παραπάνω έργων. Σάρκα, ψυχή και πνεύμα του Ελληνισμού της «Καθ’ ημάς Ανατολής» αφού προέρχεται από γονείς πρόσφυγες από τα ιερά και ένδοξα μέρη της Ιωνίας της Μικράς Ασίας, δεν άργησε ν’ αποδείξει το ταλέντο του στη μουσική, στο τραγούδι, στο θέατρο, στη δημοσιογραφία και στην ποίηση.

Οι δυσκολίες της προσφυγιάς των γονιών του του στέρησαν πολλά. Η κληρονομιά της καταγωγής του και η θεά Τύχη του χάρισαν όλα: ομορφιά, πείσμα, εργατικότητα, έμπνευση. Ο Γρηγόρης τ’ αξιοποίησε μ’ επιμονή και τους καρπούς των δημιουργιών του πρόσφερε με αγάπη στους συνανθρώπους του.

Ανήσυχο παιδί, με ολόχαρα μάτια που αναζητούσαν απαντήσεις και λύσεις στα δύσκολα προβλήματα της ζωής. Τα όρια της σχολικής μάθησης δεν κάλυπταν τους ορίζοντες της φαντασίας του και τις αγωνίες της αλλαγής των δύσκολων εκείνων καιρών τόσο στη γενέτειρά του πόλη την Καβάλα, όσο και σ’ όλη την Ελλάδα, γι’ αυτό εξέταζε μ’ ένα δικό του, προσωπικό τρόπο, τα γεγονότα και τις συμπεριφορές των ανθρώπων.

Ο διωγμός των γονιών του από την Ανατολή, η βουλγαρική κατοχή, ο αδελφοκτόνος Εμφύλιος Πόλεμος, η εκμετάλλευση των καπνεργατών της πόλης, οι φανατισμοί και τα μίση πλήγωναν την ευαίσθητη καλλιτεχνική ψυχή του, και άθελά του, εντελώς αυθόρμητα, ο νους του συνέθετε στίχους και η γλώσσα του απήγγελνε τα λόγια με βαθιά πίκρα καθώς διαπίστωνε πως η σκλαβιά έπαιρνε νέες μορφές και οι ξεσηκωμοί των αδικημένων δεν εύρισκαν απήχηση.

Νοσταλγίες ταξιδιού σε καλλίτερους κόσμους, άφιξη νέων ιδεών και νέων ευκαιριών για ν’ αλλάξει το μέλλον, αναβλύζουν μέσα από τους στίχους του.

Πονεί κυρίως τους νέους γι’ αυτά τα σύγχρονα αδιέξοδα του μέλλοντός τους που άφρονες πολιτικοί προκάλεσαν και τους συμβουλεύει:

«Σίγουρος να είσαι νέε μου,

το λάθος μια αν κάνεις,

όλου του κόσμου τα καλά,

σε μια στιγμή τα χάνεις».

Και προς τους γονείς:

«Φάνηκε! Ότι είχα άγνοια,

Το πώς να μεγαλώσω,

Τα δυο γλυκά παιδάκια μου,

Με αρχές να τα πληρώσω».

Υπήρχαν και υπάρχουν πολλοί ποιητές, μερικοί παραμένουν ξεχωριστοί, πάντα όμως κάποιο θείο ηφαίστειο μιας ανήσυχης καρδιάς, όπως του Γρηγόρη Χρηστίδη, θα βρει νέους τρόπους που θα θαμπώνουν και θα ξυπνούν περίεργους κόσμους στις ψυχές των ανθρώπων. Για τους πολιτικούς:

«Στην έπαρσή τους τέλειοι,

Φουσκώνουνε το στήθος,

Ψεύτες εις την πορεία τους,

Και ποταποί στο ήθος»

Οι περισσότεροι άνθρωποι παραμένουν βουβοί, μη μπορώντας να εξηγήσουν τη συνομιλία τους με τη φύση, τα όνειρα και τα προβλήματά τους. Ο ποιητής Χρηστίδης βλέπει μέσα στη νύχτα της πλάνης, τη μυστική ακτινοβολία της αλήθειας και προσπαθεί με στίχους να μας τη μεταλαμπαδεύσει:

«Απόψε είδα όραμα!

Είχα μεγάλο ποίμνιο,

Δέκα εκατομμύρια πρόβατα,

Σε βοσκοτόπι ήρεμο»

Ο ποιητής μας οραματίζεται να ξυπνήσουν επιτέλους οι σιωπηλοί και να ξεσηκωθούν. Ξέρει πως ο δρόμος για υψηλά ιδεώδη είναι πολύ ανηφορικός. Την ανάβαση λίγοι επιχειρούν, συχνά μάλιστα συναντούν, σε κάθε σκαλοπάτι της ανάβασης, το πλήθος να μην καταλαβαίνει το κίνητρο του αγωνιστή. Ο Γρηγόρης αγωνίζεται για να καυτηριάσει τα δεινά της άγνοιας, του εγωισμού, της μισαλλοδοξίας, στο στενό περιβάλλον της Ελλάδας. Είναι ένα φως, ένας πολύτιμος σύντροφος προς το δρόμο του Ωραίου, του Καλού και του Αληθινού.

Κάθε στίχος του και μια ιστορία, αλλά και κάθε νότα του, όπως αυτές της «ΛΑΪΚΗΣ ΟΠΕΡΕΤΑΣ», συνιστά μια αρμονία ενωμένη με πραγματικούς ανθρώπους, τόπους και γεγονότα.

Στόχος και αγωνία του: ν’ αφυπνίσει, να φωτίσει, να φέρει αληθινά μηνύματα.

Παίζει πολλά μουσικά όργανα, ξεφαντώνει τραγουδώντας συνθέσεις άλλων ή μελοποιήσεις δικές του από στίχους άλλων καταξιωμένων ποιητών όπως του Αντρίκου Βέττα.

Από εντεκάχρονο παιδί από το πάλκο ή μέσα από το γυαλί της τηλεόρασης, η ευγενής και ωραία μορφή του χαρίζει στον κόσμο ποιότητα τέχνης και ήθος ανώτερο.

Ασυμβίβαστος με την υποκρισία, ριψοκίνδυνος όταν κατακρίνει και περιφρονεί νόμους τους οποίους άδικοι και φαύλοι κυβερνώντες θέτουν. Με το παράδειγμά του καλεί όσους από άγνοια ή φόβο διστάζουν, ν’ ανοίξουν τα μάτια τους και να τολμήσουν σεβασμό:

«Η κατάλυση του Συντάγματος,

Δεν είναι μόνο η δικτατορία,

Είναι και όταν σε αρπάζουνε,

Τα οικονομικά με βία»

Θέλει να γίνεται υπερασπιστής των αδυνάτων γιατί πόνεσε πολύ και ο ίδιος στη ζωή του!

Είναι γεγονός ότι η καθημερινότητα της βιοπάλης εμποδίζει τους ανθρώπους να γνωρίσουν το μυστικό ουρανό του πνεύματος. Ευτυχώς η φύση πάντα προνοεί να εμφανίζονται πάνω στη σκηνή της ζωής ποιητές μουσικοί, καλλιτέχνες, οι οποίοι σηκώνουν ψηλά τις σφαίρες των ονείρων και των ιδανικών.

Βαριές ριπές οι στίχοι του Γρηγόρη Χρηστίδη, χτυπούν τις καρδιές και τις συνειδήσεις μας, γιατί δε μας θέλει απαθείς, σκυφτούς δούλους.

Το πνεύμα της Αλήθειας και της Ελευθερίας ήταν και είναι ανέκαθεν, τα στηρίγματα της κοινωνίας. Χωρίς αυτά ποτέ δε θα υπάρχει Ειρήνη, Ευτυχία, Ανθρωπιά.

Αυτά τα ιδανικά υπηρετεί ο Γρηγόρης με λόγο, με ποίηση, με τραγούδι. Κριτήριο της δράσης του είναι οι ηθικές αξίες και η αληθινή δικαιοσύνη.

Η τέχνη πλέον δε θέλει στολίδια. Πρέπει να είναι λιτή και να έχει πλούτο περιεχομένου. Αυτά είναι και τα κύρια γνωρίσματα του συμπατριώτη μας ποιητή και καλλιτέχνη.

Σχίζει τα πέπλα της υποκρισίας. Καυτηριάζει τον εξασθενημένο πατριωτισμό της λεγόμενης «Αστικής Τάξης» κι επιδιώκει την αναγκαία αναγέννηση, καλώντας μας να τηρήσουμε την επιβαλλόμενη ενεργητική στάση:

«Κάθεσαι και ανέχεσαι,

Τον κάθε καραγκιόζη,

Να σε φορτώνει με ψευτιές,

Εις τη ζωή σου όλη»

Για πολλά χρόνια, με τη μουσική και το τραγούδι, ο Γρηγόρης Χρηστίδης εκφραζόταν με καθορισμένες αναλογίες στον κόσμο των ήχων, όπως κάνει και με το CD του «Σένα τα λέω πεθερά για να τ’ ακούει η νύφη», αλλά και μ’ ένα νεώτερό του «Απλοί Επισκέπτες», όμως τώρα, ως ποιητής έχει όργανο τη γλώσσα, η οποία στοχεύει κατευθείαν τη ψυχή. Δε διακωμωδεί απλώς τα «νυν έχοντα» αλλά επεκτείνεται και στα «όσα πρέπει να γίνουν»:

«Αγώνα δώσε με πυγμή,

Χτύπησε την φατρία,

Με όση δύναμη μπορείς!

Μην ξαναπιάσει τα ινία»

Με τη μελοποίηση των στίχων του Αντρίκου Βέττα μας αποδεικνύει ότι αγαπά με πάθος την αγαπημένη γη του νομού Καβάλας και μας γυρνά τη σκέψη σε παλιούς ρομαντικούς καιρούς και ανθρώπους και αφήνει σε μας μέτρα σύγκρισης με το σήμερα.

Εκτός από την παραπάνω άποψή μου για τα έργα του Γρηγόρη Χρηστίδη, και την αναγνωρισιμότητα της έντονης προσωπικότητάς του, θα ήθελα κλείνοντας να εκφράσω τη θεμελιωμένη κρίση μου για τον άνθρωπο και καλλιτέχνη Γρηγόρη Χρηστίδη: αγνή καρδιά, πλατειά σκέψη, φλογερή ψυχή, ιπποτικός, δίκαιος, λάτρης της ομορφιάς, άφοβος υπερασπιστής της αλήθειας, αγωνιστής στις επάλξεις για το αναστήλωμα του Έλληνα!

Θεσσαλονίκη 10.01.2012

Χάρης Τσιρκινίδης

Συγγραφέας – Ιστορικός

Κριτικη προσέγγιση του Λεόντιου Πετμεζά για το ποιητικό βιβλίο του Γρηγόρη Χρηστίδη ‘’ΑΡΝΟΥΜΑΙ’’

by ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ on Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011 στις 7:29 μ.μ.

Η πολιτική συνείδηση και υφή μέσα από ένα διαδραστικό και ηθοπλαστικό δρώμενο προσωπικής διευθέτησης και έντονης ευαισθησίας κυριαρχεί στην ιδιάζουσα ποίηση του Γρηγόρη Χρηστίδη . Πρόκειτε για μια ζωντανή περιήγηση με υπαρξιακή αγωνία που γίνεται σταδιακά και βαθμιαία αρωγός στη γέννηση μιας πεζοτραγωδιακής προοπτικής του αυτοειδώλου που όχι εξεζητημένα παραμένει ριζικά αναλλοίωτο σε ολες τις σελίδες της γραφής του . Το ποιητικό επίτευγμα με πάθος δεμένο με τη επισυναπτόμενη πνευματική διείσδυση και εγρήγορση στο βιβλίο εκπέμπει μια σύλληψη που λειτουργεί σαν αφορμή ,εναυσμα και πρόσχημα για τις συνθέσεις των νοητικών ασκήσεων στις οποίες παραπέμπει. Το ουσιαστικό αποτέλεσμα αυτής της διεκπεραίωσης μέσα από την αλήθεια προσφέρει γόνιμα και ζωτικά στοιχεία στο ειδικό βάρος της γήινης στόφας των προβληματισμών και των αναζητήσεων της ψυχής. Καλύπτει συμπλέγματα, σωματογραφίες και σκοτεινές νεφελογραφίες που παρεπιδημούν αρνητικά στη σημερινή εποχή. Αποθησαυρίζει τα στάσιμα της σύγχρονης κοινωνικής δραματουργίας ,τα στεγανά αδροσιάς και παθογένειας που θλίβουν. Με πειστικότητα προβάλει την ανάταση ως λύση οικουμενική ενώ διατυπώνει επαρκώς μια καινούργια συνάρτηση με επαληθεύσεις, αναλύσεις και ορθολογικές προσβάσεις στη περιρρέουσα ατμόσφαιρα . Το υλικό που χειρίζεται ο Γρηγόρης Χρηστίδης με εμβαθύνσεις στην επικαιρότητα των ημερών είναι οικείο στο αναγνωστικό κοινό. Και παρότι οι συνήθεις ομότεχνοι του περνάνε δίπλα του χωρίς καν να συγκινούνται η δεν το ατενίζουν με την απαιτούμενη και πρέπουσα προσοχή ο συγκεκριμένος σκεπτόμενος ουσιαστικά ποιητής και δημιουργός το αναπαράγει και ασχολείτε αρκετά εμπεριστατωμένα μαζί του. Δεν χαρίζεται σε σκοπιμότητες, δεν χαιδεύει τις έννοιες και σίγουρα δεν χρυσώνει το χάπι. Κατά την ενδοσκόπηση που επιτελεί, που στη πορεία μεταλλάσετε σε εγχείρηση φτάνει το μαχαίρι στο κόκκαλο και ανατρέπει κάποια στιγμή το αλγεινό κρατούν ιδεολόγημα. Τολμά να προσφύγει σε ανακατατάξεις απέναντι στο φθαρμένο, απεχθές και σαπρό οικοδόμημα με εμβόλιμες σπίθες ανυπακοής και πάλης. Εναντιώνεται ευθύτατα, δόκιμα και παραινετικά λοιδορώντας τη μειωμένη αντίσταση και βάλλοντας τον ευησυχασμό που οδηγούν σε συμβιβαστικές απολήξεις . Η ποιητική φλόγα του προσφέρεται άλλωστε από τον ιδιο απλόχερα για τη πλέον θετική σχηματοποίηση των νέων αρχών ,για μια ενατένηση και ανάπλαση του πεδίου που κύριο σκοπό έχει να συντρίψει τον επίκτητο επάρατο ιστό της αράχνης. Παράλληλα δεν αμελεί να επισυνάψει στην έμπνευση του ένα κρεσέντο ανασύνταξης με ανάλογες λύσεις. Η πρόσληψη της υπάρχουσας πραγματικότητας από το ποιητή συμπορεύεται εδώ σε μέγιστο βαθμό με την αναγκαιότητα της ερμηνείας του σε συ νθήκες διερμήνευσης. Το ποιητικό κείμενο του δίνει τη δυνατότητα στο μυημένο αλλά και τον κοινό αναγνώστη να εντρυφήσει απεριόριστα, να ενστερνιστεί σε βάθος και να απoκομίσει τη μαγεία της θεματολογίας του .Σε τελική ανάλυση να καταλάβει πως και γιατί λειτουργεί έτσι κάθε τι σε αυτό το σύστημα. Ο ποιητής στη διάρκεια της διαδικασίας και της διεργασίας των οσμώσεων του δεν επιφυλάσσει εκπλήξεις αλλά συμπάσχει συντροφικά και τοποθετείτε με θέση και άποψη εσώψυχα, ενδόμυχα και όχι επιδερμικά η απλά εγκεφαλικά. Aντιτάσσεται ολοκληρωτικά και προτείνει την διέξοδο και τον τρόπο απαλλαγής. Δίνει γραμμή και κατεύθυνση.Προτείνει την ανασύσταση και την ανασυγκρότηση των υγειών δυνάμεων. Δεν αποσυντονίζει αλλά δρα καθοριστικά. Ψέγει και νουθετεί έμπρακτα. Νιώθει γιατί ακόμη και η επεισοδιακή και μερική τεχνική της διευρυμένης ποίησης δεν υπόκειται στην απατηλή φαινομενολογία του καιρού, δεν απέχει ιδεαλιστικά από την ολιστική ρεαλιστική και εδαφική προσέγγιση και φυσικά δεν είναι αποκύημα της ατομικής φαντασίας του καθενός από εμάς. Το έξοχο ποιητικό εκπόνημα του εντυπωσιάζει συνετά και ευπρόσδεκτα .Με φειδώ και πειθώ. Το αντικείμενο του διαθλαστικά με πρωτότυπη δράση και νεωτεριστική ματιά κινείτε ξεκάθαρα στο πλαίσιο της υπερούσιας πτυχής κάθε ανθρώπινης έξαρσης. Καταλήγοντας πιστεύω πως η πολυπλοκότητα και η πολυδιάστατη μορφή στο συγκεκριμένο βιβλίο στηρίζεται σε μια διαφοροποιημένη εμβληματικά βάση δεδομένων στη οποία συντίθενται ποικιλόμορφα η ακριβής αξιοποίηση της μεταρρυθμιστικής δυνατότητας των πολλαπλών συνδυασμών και τοποθετήσεων των πολυκύμαντων μερών του συνολικού ειρμού που θέλει να προσδώσει η ευρυματικά εύστοχη ποιητική αδεία του γράφοντος.

Λεόντιος Πετμεζάς

Ιστορικός τέχνης

Μια αναφορά

στο έργο και την παρουσία του Γρηγόρη Χρηστίδη

από τον μουσικοσυνθέτη και συγγραφέα Λάκη Χαλκιά

Γενάρης 2011

Τον Γρηγόρη Χρηστίδη τον γνωρίζω εδώ και αρκετά χρόνια. Είναι ένας εκπληκτικός άνθρωπος. Ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης, που κουβαλάει μέσα του όλες τις ανησυχίες του σύγχρονου ανθρώπου. Τόσο στο συνθετικό, συγγραφικό, όσο και στο δημοσιογραφικό του έργο, διακρίνεις τον ευαίσθητο καλλιτέχνη που ανησυχεί για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σημερινός άνθρωπος. Παντού διακρίνεις την αγωνία του, την διάθεση του να μιλήσει και να αγωνιστεί για τα προβλήματα αυτά.

Έχω σήμερα στα χέρια μου το νέο του βιβλίο. Την ποιητική συλλογή που έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Αρνούμαι». Μέσα από αυτό συνεχίζει τον αγώνα του. Προσπαθεί μέσα από τους στίχους του να βρει τρόπους επικοινωνίας με τον κόσμο να τον αφυπνίσει, να του επισημάνει όλα τα τεράστια προβλήματα που καραδοκούν να μας πνίγουν, να μας βγάλουν από το παιχνίδι της ζωής.

Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για ότι απειλεί σήμερα την κοινωνία μας. Μια απειλή από ένα «εχθρό» που δεν βλέπουμε, δεν γνωρίζουμε και δεν ξέρουμε με τι όπλα να τον πολεμήσουμε!.

Το βιβλίο του Γρηγόρη μου θυμίζει τον καιρό που ο Γεώργιος Σουρής, έγραφε εκείνα τα φοβερά ποιήματα, που σάρκαζε και αυτοσαρκάζονταν συγχρόνως. Όλα όσα είχε γράψει με την σατυρική του πένα, καυτηριάζοντας την εποχή και τους ανθρώπους της, ήταν όλα αληθινά και όμως δυστυχώς λίγοι ήταν αυτοί που τον πίστεψαν, ενώ πολλοί αυτοί που ήθελαν να τον φιμώσουν.

Έτσι και ο Γρηγόρης σήμερα προσπαθεί να μιλήσει για όλα όσα μας απασχολούν, μέσα σ’ αυτό τον ορυμαγδό της παραπληροφόρησης .

Ανησυχεί ιδιαίτερα και για την μεγάλη μάστιγα των ναρκωτικών που έχει πνίξει μεγάλο μέρος της νεολαίας μας και που αντί οι κυβερνώντες να βρουν λύση, πριν λίγες μέρες προχώρησαν στην «νομιμοποίηση» τους [!!] έτσι για να αποτελειώσουν μια και καλή τους νέους ανθρώπους που έχουν σήμερα να αντιμετωπίσουν τόσα και τόσα προβλήματα.. Παλιό και αλάθητο το κόλπο! Έτσι κατά καιρούς έχουν πνίξει ολόκληρα παγκόσμια κινήματα..

Φίλε Γρήγορη, με την ποιητική σου γλώσσα συνέχισε να μιλάς έτσι όμορφα.. Προσπάθησε και εσύ με τον τρόπο σου να αφυπνίσεις τους συνέλληνες.

Αυτή η ωραία χώρα και ο λαός της πάνε για ξεπούλημα και για κατοχή που κανένας μας δεν μπορεί να συλλάβει με το νου του. Η κατοχή των Ναζί φαντάζει παιχνίδι μπροστά στα διεστραμμένα μυαλά του διεφθαρμένου παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος και αυτών που μας κυβερνούν εδώ και χρόνια..

Εκπόρνευσαν όλα αυτά τα χρόνια, μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας με όπλο την «ελεύθερη τηλεόραση».

Γέμισαν τα σπίτια μας με «σκουπίδια» πάσης φύσεως και συνεχίζουν με κάθε τρόπο το καταστροφικό τους έργο.

Φίλε στείλε και εσύ τα μηνύματά σου προς όλες τις κατευθύνσεις μήπως και ξεκολλήσει ο κόσμος από τον καναπέ που μας έχουν καρφώσει, μήπως καταφέρουμε να σταματήσουμε τα άνομα και ύπουλα σχέδια τους, μήπως και σωθούμε..

Εύχομαι από καρδιάς, το βιβλίο σου να είναι καλοτάξιδο και να βοηθήσει να αφυπνισθούν όσο γίνεται περισσότεροι…

Πάντα φίλος και συναγωνιστής.

Λάκης Χαλκιάς